8.03.2003 

Kobieta i mężczyzna są sobie potrzebni nawzajem, dopełniają się, a ich relacje wpływają na jakość świata, w którym żyjemy. Platon sądził, że na początku nie było płci, tylko jedna istota, którą rozdzielono. I od tej pory połówki rozpaczliwie poszukują się po świecie - bo bez tego drugiego istnieją tylko połowicznie. I ta druga połówka nie jest ani wrogiem, ani konkurentem - tylko potencjalnie naszym dopełnieniem.

 Anna Giza, socjolog

Nowa rola kobiety, jej wejście na tereny "męskie", nie pozostaje bez znaczenia dla obojga płci, a także dla ich wzajemnych relacji. Związek kobiety z mężczyzną przez ostatnie kilkanaście wiele zyskał, ale i sporo stracił.

Wyniki wspomnianego badania pokazują, że w ciągu ostatnich lat znacznej poprawie uległa pozycja społeczna kobiety wobec mężczyzny. Te zmianę zauważa 33% kobiet i 29% mężczyzn. To doprowadziło z kolei do innego spojrzenia na partnerstwo w związkach, które według badanych nabrało zdecydowanie lepszego wymiaru (kobiety 29%, mężczyźni 29%). Znacznej swobodzie, zdaniem 21% kobiet i 20% mężczyzn, uległy kontakty pomiędzy płciami, a istotną korzyścią wynikającą ze zmian w relacjach damsko-męskich jest również równouprawnienie (według 16% kobiet i 12% mężczyzn).

Widać jednak także niekorzystny wpływ rozmywania się sztywnych do tej pory ról kobiety i mężczyzny na ich obecne relacje. Wzajemne stosunki kobiet i mężczyzn uległy pogorszeniu - 29% kobiet i 26% mężczyzn zauważa brak szacunku i zrozumienia, 25% kobiet i 26% mężczyzn wskazuje na brak wierności, lojalności i swobodę seksualną. Upada mit kobiety zdobywanej i niedostępnej (17% kobiet i 16% mężczyzn). Z kolei dla mężczyzn szczególnie dotkliwą konsekwencją zmiany ról w relacjach damsko-męskich jest umniejszenie ich roli w związku - twierdzi tak 15% mężczyzn.

Za "racjonalne" korzyści - partnerstwo, równe prawa, swobodę, nasze związki zapłaciły cenę emocjonalną: brak szacunku, lojalności - komentuje wyniki badania Anna Giza, socjolog Uniwersytetu Warszawskiego.

Wobec tych zjawisk musimy się odnaleźć, ponieważ oznaczają one "pęknięcie" starego układu, w którym funkcjonowali mężczyźni i kobiety. Jeszcze 10 lat temu niemal każda kobieta wychodziła za mąż średnio w wieku niespełna 23 lat, niemal w połowie przypadków będąc w ciąży, biorąc na siebie wszystkie tradycyjnie kobiece prace domowe i dodatkowo pracując zawodowo w nisko opłacanych zawodach, bez szans na karierę. Dziś nie jest to już takie oczywiste. Obie strony muszą się jakoś z tą sytuacją uporać. - podsumowuje Anna Giza.

Omawiane badanie wskazuje więc na potrzebę znalezienia równowagi w relacjach pomiędzy mężczyzną i kobietą. W sytuacji kiedy kobiety przejmują męską rolę, jak powinni zachować się mężczyźni? Na jakich podstawach możemy budować dobre związki, być w zgodzie z naszą biologiczną płcią, czerpać radość z faktu bycia kobietą i mężczyzną?

Na te pytania ma odpowiedzieć nasz Program - zapowiadają Organizatorzy Programu "Ja, Kobieta". Prawda jest bowiem taka, że jesteśmy sobie potrzebni, a każda płeć wnosi do świata inne wartości. Po coś w końcu istnieją w przyrodzie dwie płcie. Nie mogą się niczym nie różnić, bo w końcu nie byłoby dwóch, tylko jedna - podkreśla psycholog Ewa Woydyłło.