22. Aleksandra z Tarnowskich Gór

Dwa lata temu byłam z rodziną na wczasach we Francji. Pewnego dnia udaliśmy się na wycieczkę do jednego z największych Kanionów w Europie. Tam płynęliśmy na rowerkach wodnych. Otaczały nas bardzo wysokie skały, wyrzeźbione przez rzekę. pomiędzy nimi płynęła woda, tak czysta i świeża, iż zapragnęłam się wykąpać. Podpłynęłam do jednego z małych wodospadów i wskoczyłam do wody. Krople spadającej wody z wodospadu i promyki słońca delikatnie pieściły moje ciało. Woda była przejrzysta koloru lazurowego, była cudowna choć troszeczkę zimna. Ale ten chłód tak pięknej wody połączony z lekkim powiewem świeżości tego krajobrazu sprawiał wrażenie nieposkromionej radości z życia i radości, że można doznać tak wspaniałego uczucia. Kropelki wody z wodospadu spadając, rozpryskiwały się na wszystkie strony tworząc mgiełkę tak przyjemną jak lekki puch unoszący się wokół mnie. To była kąpiel moich marzeń. W wodzie pływały kolorowe rybki, które można było dotknąć. Było jak w bajce w kolorach tęczy. Ten moment kąpieli dzisiaj wprawia mnie w stan błogości i przechodzi mnie dreszcz emocji na samo wspomnienie kontaktu z tak cudowną wodą.

 
» powrót do listy