Wciąż ogarnia mnie złość i uraza z powodu niesprawiedliwego posądzenia o psotę, której nie popełniłem/am w I klasie

Nadal nie odkłaniam się koledze, który mnie w dzieciństwie przezywał

Gdy przypominam sobie dawne kolonie, szkolne, najpierw myślę o przykrych chwilach i osobach, które mi dokuczały

Kiedy mnie coś/ktoś zdenerwuje, nie mogę myśleć o niczym przyjemnym ani pogodnym i popadam w chandrę

Muszę zwymyślać osobę, która próbuje wepchnąć się przede mną do autobusu

Z powodu sprzeczki w domu nie chce mi się iść z rodziną do kina i odwołuję wcześniejsze plany

Po kłótni z bliską osobą nie odzywam się do niej przez wiele godzin lub nawet przez kilka dnii

Trudno mi przyjąć przeprosiny od swoich winowajców, wolę się na nich obrazić, a następnie planować zemstę

Nie mówię nigdy nikomu o doznanej przykrości. Udaję, że nic się nie stało nawet wtedy, gdy bardzo mnie zabolą czyjeś słowa lub zachowania

Uważam, że ludzie są często nieżyczliwi i wrogo nastawieni do innych