Ćwiczenia umysłowe.

 

Nasze myśli często uparcie biegną utartym szlakiem, co nie pozwala nam w pełni wykorzystać potencjału umysłu. Aby to zmienić, warto uświadomić sobie istnienie czterech poziomów myślenia. Obawy, krytyka, egoizm - to jest myślenie negatywne. Roztrząsanie wydarzeń z przeszłości - marnotrawne. Zdania typu "muszę przygotować to sprawozdanie", "muszę odebrać dziecko z przedszkola" charakteryzują myślenie konieczne.

Gdy wzniesiemy się ponad te rodzaje, nasz umysł znajdzie się na najwyższym poziomie myślenia pozytywnego. Wypełniania nas ono spokojem, poczuciem miłości. Sprawia, że jesteśmy zdolne do tworzenia. Odczuwamy harmonię z całym światem i szczęście.Aby wyzwolić w sobie ten poziom, gdziekolwiek jesteś, możesz wykonywać w wyobraźni takie ćwiczenie.

W stronę Słońca

Wyobraź sobie piękną dolinę. Błękitne jezioro otoczone jest zielonym lasem rosnącym na łagodnie wznoszących się zboczach, które przechodzą w potężne, sięgające chmur szczyty. Jest to krajobraz Twojego umysłu.

Jakie jest Twoje miejsce w tym pejzażu? Nie koncentruj się na głębi jeziora - to znamionuje myślenie negatywne. Nie utożsamiaj się z człowiekiem poszukującym w lesie pożywienia (myślenie konieczne).

Wyobraź sobie, że Ty jesteś Słońcem, którego promienie przekazują Ziemi życiodajną energię. Światło, ciepło dają nadzieję i wypełniają wszystko spokojem, a jednocześnie są źródłem potężnej siły.

Opracowano na podstawie Mike George, Sztuka relaksu, Wydawnictwo Muza SA, Warszawa 2001.

Siła sugestii

Z doświadczenia wszyscy wiemy, że słowa mają wielką moc. Gdy ktoś narzeka, ogarnia nas przygnębienie, natomiast czas spędzony z osobą mówiącą o sukcesach i miłych zdarzeniach owocuje polepszeniem nastroju. Zjawisko to psychologowie nazywają sugestią stosowaną. Uświadomienie sobie jego istnienia jest bardzo pomocne na co dzień. Możesz bowiem nadawać swoimi słowom i myślom taki kierunek, by sugestywne powtarzanie przyniosło pozytywne rezultaty. Osoba, która wciąż wmawia sobie, że jest zmęczona, rzeczywiście tak się poczuje, nawet jeśli nie ma do tego powodów. W tej metodzie chodzi więc o to, żeby powtarzać sobie rzeczy, które pozytywnie wpłyną na nasze samopoczucie. Choć w pierwszej chwili może Ci się to wydać sztuczne, sprzeczne z tym, co czujesz lub widzisz, jest bardzo skuteczne. Dzięki pozytywnemu myśleniu nabierasz umiejętności zachowania spokoju i dystansu w różnych okolicznościach życiowych.

Dobierz więc słowa w ten sposób, by odzwierciedlały stan, w którym chcesz się znaleźć. Zdania te - wystarczy ich kilka - muszą być proste, pozytywne, rzeczowe, dynamiczne i przede wszystkim wypowiadane w czasie teraźniejszym. Nie mów więc sobie "będę spokojna", lecz "jestem spokojna". Powtarzaj te słowa bez przerwy przez co najmniej pięć minut. Nawet gdy po chwili zauważysz, że Twoje myśli odpłynęły gdzieś daleko - nie martw się, na podświadomość działa już samo ich brzmienie.

Ta relaksująca formuła może wyglądać na przykład tak:

Coraz bardziej się odprężam, opanowuje mnie spokój. Czuję wspaniałe rozluźnienie, jestem zadowolona. Wypełnia mnie radość, patrzę na świat z optymizmem. Mój spokój przekazuję wszystkim naokoło.

Natomiast w chwilach, gdy czujesz, że potrzebny Ci zapał do pracy i zastrzyk energii, spróbuj mówić do siebie w ten sposób:

Jestem pełna energii. Czuję, że rozpiera mnie chęć do działania. Jestem pełna zapału do pracy, z pewnością uda mi się zrobić to, co zaplanowałam. Moja radość życia udziela się wszystkim naokoło.

Spojrzenie z innej perspektywy

Pewien specjalista od technik relaksacyjnych zdradził swój sekret zachowywania spokoju w różnych sytuacjach: Po pierwsze staram się nie tracić godzin snu na roztrząsanie drobiazgów. Po drugie, każdą sprawę traktuję jako drobiazg.

Aby osiągnąć relaks, czasem trzeba spojrzeć na problemy danej chwili w ten sposób, by je pomniejszyć, nie przypisywać im wielkiego znaczenia. To ćwiczenie sprawia, że poczujemy spokój zmieniając perspektywę, z której oceniamy wagę wydarzeń. Wymaga ono odrobiny wyobraźni, a naprawdę każda z nas ją posiada. Możesz wykonać je wszędzie, a potrwa to nie dłużej niż minutę.

Perspektywa wszechświata

Zamknij oczy. Zobacz samą siebie siedzącą w fotelu, w którym rzeczywiście teraz się znajdujesz, tak, jakbyś widziała ten obraz okiem kamery. "Przyjrzyj się" swemu ubraniu, ułożeniu ciała, wyrazowi twarzy.

"Kamera" odsuwa się, widzisz teraz cały pokój. Zwróć uwagę na sposób umeblowania, na to, jakie miejsce ty zajmujesz w jego wnętrzu. Akcja "filmu" przenosi się na zewnątrz - widzisz cały budynek, jego otoczenie, ulicę, przy której stoi.

Perspektywa się poszerza - wyobraź sobie, że lecisz teraz balonem. Widzisz całą dzielnicę, a potem unosząc się coraz wyżej, miasto. Przecinające się linie ulic, zielone wyspy parków, smukłe wieże kościołów, wysokie budynki biurowców.

Unosisz się jeszcze wyżej. Teraz miasto jest już tylko niewielkim punkcikiem pośród rozciągającej się szeroko przestrzeni pól, lasów, łąk, poprzecinanej nitkami dróg i rzek.

Teraz jesteś kosmonautą. Widzisz cały swój kontynent, brązowo-zielony znajomy kształt, po chwili ogarniasz wzrokiem już cały glob, lśniącą kulę krążącą w kosmosie.Ziemia staje się tylko punkcikiem, światełkiem na niebie...Z tej perspektywy każdy problem wydaje się niewielki, właściwie w ogóle go nie widać...

Opracowano na podstawie Paul Wilson, Spokój od zaraz, wydawnictwo Rebis, 2000